„Midnight Spider-Man” #1 (2026) – Recenzja
Midnight Spider-Man #1 (2026)
Nocny Pająk
Marvel wystartował linię Midnight. I znów mam wrażenie, że oni tam nic nie uczą się na błędach, ale uparcie próbują znów i znów, bez zastanowienia, ale na zasadzie „może zadziała”. No i nie działa. Wybaczcie, ale poza pewnymi plusami szaty graficznej rzecz nie ma wiele do zaoferowania. A mówię to, jako fan Spidera, który na wiele przymykał oko, fan horrorów, który lubi oglądać nawet tandetę i miłośnik japońskiej popkultury.
A young Peter Parker is transformed into a hideous spider hybrid by the ruthless Oscorp Corporation in their pursuit for eternal life. When Oscorp begins to use the secrets unlocked by his mutation to create more human-animal hybrids, Peter embraces his grotesque new form to stop them.
Zacznijmy od plusów. Bo szata graficzna tam, gdzie nie pokazuje twarzy, wypada całkiem do rzeczy. Ale mangowa ekspresja i infantylność nijak nie pasują do opowieści, a takie właśnie są oblicza postaci. Świetna jest okładka, ona w tym wszystkim robi najlepszą robotę, dobry jest kolor, a z plusów wymienię jeszcze parę mocniejszych scen, choć nie chcę zdradzać o co chodzi, ale…
No właśnie, zasadniczy problem jest taki, że wszystko to jest jak kiepski horror, gdzie mamy bohaterów, ale nas zero obchodzi. Grupa postaci jest po to, by zginąć widowiskowo na ekranie, gdy dopadnie ich morderca z maczetą / nożem / piłą mechaniczną. W takich filmach obchodzi nas bardziej, kto i jak zginie i co jeszcze zrobi psychol, a nie ci, których zabija. Rzecz w tym, że tu nie ma nikogo takiego. Powinien nas interesować Spider, ale w ogóle tego nie robi. Postacie są bez serca, bez ducha, że zacytuję klasyk i…
…i taka jest też fabuła. Niby przemyślana i nieźle skrojona, niby pełna mocnych elementów, ale wykonana tak, że nie wywołuje żadnych emocji. Powinny ruszać, a jest w nich taka sztuczność, że nie przejmują się. Może kogoś mocno wrażliwego tak, ale same w sobie nie. Wszystko to razem wzięte daje komiks, który mógł być fajny, ale ostatecznie wyszedł niedociągnięty i nijaki.
Autor: WKP
