KomiksyTeksty

„Miles Morales: Spider-Man. Powroty i objawienia” (Tom 3) – Recenzja

Miles Morales: Spider-Man. Powroty i objawienia (Tom 3)

Niedawno dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont miałem możliwość zapoznać się z komiksem Miles Morales: Spider-Man. Powroty i objawienia. Wcześniej recenzowałem tom pierwszy i drugi, które, jak może pamiętacie, były świetne. No i także w tym przypadku czytanie tego komiksu i zapoznawanie się z historią młodego następcy Petera Parkera są przyjemnością, choć im dalej w las, tym więcej problematycznych kwestii, które trochę mi zgrzytają. Sprawdźmy to razem.


Trzeci tom głośnej komiksowej serii o Milesie Moralesie – bohaterze nagrodzonej Oscarem animacji „Spider-Man Uniwersum”!

Czas Milesa Moralesa dobiega końca!

Spider-Man wraca do gry i od razu niebo dosłownie zwala mu się na głowę! Gdy na Ziemi-1610 pojawia się pochłaniająca planety istota zwana Galactusem, Miles Morales zmuszony jest podjąć wiele dramatycznych decyzji, które na zawsze odmienią jego życie. A to dopiero początek wyzwań – czy młody Spider-Man poradzi sobie z tajemnicami z przeszłości ojca, dylematami miłosnymi i ciężarem własnego dziedzictwa? Wydarzenia pędzą jak szalone, a za każdym rogiem czyha kolejne zaskoczenie, wyznanie lub… zdrada. Co ma z tym wspólnego powrót Zielonego Goblina – potwora, który zabił Petera Parkera? I czy Peter jest naprawdę martwy?

Scenariusz tego tomu napisał Brian Michael Bendis – autor takich komiksów jak „Daredevil. Nieustraszony!”, „Moon Knight” czy „Ultimate Spider-Man”. Rysunki stworzył David Marquez („Niezwyciężony Iron Man”).

Album zawiera materiały opublikowane pierwotnie w zeszytach „Cataclysm: Ultimate Spider-Man” #1–3, „Ultimate Spider-Man” #200 i „Miles Morales: Spider-Man” #1–12.


Scenariusz do trzeciej części przygód Milesa pisał Brian Michael Bendis, czyli ta sama osoba co w części pierwszej i drugiej. W dalszym ciągu uważam, że Bendis spisuje się tutaj dobrze, bo wyciska z naszego Milesa wszystko, co najlepsze, no ale niestety tylko z samego Milesa, bo tło już nie jest takie zadowalające.

W drugiej części pokazano nam, że Miles dorósł oczekiwaniom mu stawianym, a także do samej rangi bycia Spider-Manem. Natomiast w tej części widzimy rozterki Moralesa w kontekście tego, czy Peter w ogóle by go polubił i czy byłby z niego zadowolony. Ogólnie, patrząc na ten aspekt, motyw jest trafiony i pasujący do Milesa, tylko intensywność, z jaką się z tym stykamy, jest męcząca, bo jak w drugiej części Peter był idolem w tle, któremu młody Spider chce dorównać, tak w tej części non stop go wyciągamy z tej przysłowiowej szafy do utraty sił.

W tej części tak samo jak w poprzedniej mamy całkiem sporo innych superbohaterów, ale w tym przypadku są oni rówieśnikami głównego bohatera, mamy np. Cloak i Dagger lub Petardę, co Bendis sprytnie wykorzystał i pokazał nam relacje, jakie utworzyły się pomiędzy bohaterami, jak polegają na sobie i pomagają sobie nawzajem. Dostaliśmy też więcej starych znajomych Parkera, którzy bliżej związali się z Milesem i mogą go wspierać w tym, co robi. Jest to bardzo fajna i przyjemna część tego komiksu.

W Powrotach i Objawieniach dostaliśmy mega dawkę zabawy klonami Petera i właśnie chyba to w połączeniu z relacjami Milesa z rodziną i znajomymi Parkera daje nam taką ilość nawiązań i porównań do pierwotnego pajączka, z którą trzeba się przemęczyć, czytając ten komiks.

Kolejnym zgrzytem w tej części, którego nie było we wcześniejszych częściach, jest przeplatanie rozdziałów komiksu z innymi pozycjami ze stajni Marvela. Jak dla mnie jest to jawne i natarczywe zachęcanie (o ile nie zmuszanie) do zapoznania się z innymi komiksami. No bo po co pokazywać początek ataku Galactusa na ziemie, aby na następnej stronie pokazywać wydarzenia po… totalnie mnie to mierzi. Można było zwyczajnie napomknąć, że takie wydarzenia miały miejsce i tyle.

Ogólnie, patrząc na scenariusz tej części, to jest ona bardzo rozwarstwiona, bo w momencie, w którym Bendis skupia się na Milesie, to czyta się to bardzo przyjemnie, natomiast w całej reszcie ewidentnie coś nie pykło, jakby scenarzysta miał narzucone z góry wydarzenia, które musi ująć w historii Moralesa, przez co całość się rozjechała.


Jeśli chodzi o rysunki, to te są świetne. David Marquez wykonał świetną robotę, nadając grafice odpowiedni wydźwięk. W odpowiednich chwilach rysunki są młodzieżowe i pozytywne, pełne barw, a w odpowiednich chwilach depresyjne i przytłaczające, dzięki czemu widzimy świat Milesa i dane wydarzenia, jakby przez pryzmat emocji, przez które przechodzi. Kreska jest delikatna, wręcz kryjąca się w cieniu jak kamuflaż Milesa i wiotka jak jego sieci. No i uwielbiana przeze mnie spora ilość dużych kadrów. Przeważnie na cały komiks trafia się jeden, no może dwa. Tutaj co parę stron mamy kadr na pół strony, całą, a nawet dwie. Dla wzrokowca Powroty i objawienia są prawdziwym rarytasem wciągającym w klimat.


Księga ta to 368 stron wypełnionych akcją, rozterkami i problemami głównego bohatera. Komiks ma twardą okładkę, co sprawia, że pozycja jest jedną z tych nie do zdarcia. Może ona wędrować po domu czy razem z nami w podróży, a i tak po tym czasie nie będzie nosiła wielu znamion użytkowania czy uszkodzeń. Papier śliski, ale nie na tyle, aby ciężko było złapać stronę, a także dość gruby, co pomaga w spokojnym kartkowaniu Księgi. Grube okładki w połączeniu z taką ilością stron sprawiają, iż pozycja jest dość okazała i jednocześnie sporo waży, także lepiej znaleźć sobie stałe miejsce do czytania, aby nie nabawić się bólu rąk czy kręgosłupa od dzwigania.

Jeżeli chodzi o wydruk, to jest on bardzo wyraźny i nie zlewa się. Rozłożenie kadrów jest przemyślane. Wszystkie, które potrzebują podwójnej strony, są umiejscowione tak, aby można było je sobie swobodnie pooglądać. Dodatkowo, części opowieści są odpowiednio przedzielone i do każdej mamy pierwotną okładkę lub jej alternatywne wersje.

Krótko mówiąc, Egmont wykonał kawał porządnej roboty, ponieważ całość tworzy porządne i okazałe tomiszcze, dzięki czemu będzie świetnym uzupełnieniem naszej Marvelowej kolekcji, a także będzie się nieźle prezentować na półce.


Jeśli o mnie chodzi, to ten komiks określiłbym mianem must have, ale dla wszystkich tych, którzy bardzo lubią pajęcze postacie. Co prawda, w porównaniu do poprzednich części zbyt mocno postawiono tu na vibe nostalgii, czego można było nam oszczędzić. No i mam nadzieję, że dalej nie będzie tylko gorzej w nakłanianiu do czytania innych pozycji, że jednak wrócimy do skupiania się na Milesie z miłymi dodatkami.

Części 1–3 idealnie nadają się do kolekcjonowania, zarówno pod względem fizycznym, świetnie się prezentują, jak i pod względem wnętrza, gdzie grafika nieźle współgra ze scenariuszem. Co prawda, cena prawie 180 zł nie jest na każdą kieszeń i niektórych może odstraszyć, ale pozycja naprawdę jest warta swojej ceny. No i w tym momencie na stronie Egmontu jest promocja -30%, więc jeśli się pośpieszycie, możecie wychaczyć nowy komiks o Milesie za cenę 126 zł.

Ode mnie to tyle. Mam nadzieję, że wyczerpująco i bez zbytniego spoilerowania przekazałem swoją opinię na temat tego komiksu. Jest to pozycja zarówno dla nowych czytelników, jak i starych fanów, z którą naprawdę warto się zapoznać, ale oczywiście decyzję o kupnie pozostawiam Wam.

Tyle ode mnie. Enjoy.


Autor: DD


Egzemplarz recenzencki otrzymaliśmy dzięki uprzejmości Egmont Polska. Jeśli recenzja przekonała Was do zakupu – opisywany tom/serię możecie nabyć TUTAJ.

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
najstarszy
najnowszy oceniany
0
Podziel się z nami swoim komentarzem.x