„The Will of Doom” #1 (2025) – Recenzja
The Will of Doom #1 (2025)
Infantylny Doom
Z komiksem The Will of Doom #1 jest jak z piątym sezonem Stranger Things. Tam mamy rozciągnięty do ośmiu odcinków serial, w którym pomysł był na jakieś trzy epizody, a całość wypełnia kiepskie rozciąganie w nieskończoność kiepskich, tanio wykonanych wątków. Tu jest pomysł na góra 3-5 stron epilogu, rozciągniętych do pełnego zeszytu za pomocą kiepskich pomysłów, beznadziejnie naiwnych wątków i słabizn. Efekt? Komiks nie wart w zasadzie niczego. I tylko rysunków szkoda.
LONG LIVE, DOOM! As the Fantastic Four deal with the fallout from ONE WORLD UNDER DOOM, they’re faced with big questions and a surprising new global menace! Will the White House have their backs? Will…the RED HULK? The next stage of the Marvel Universe starts here!
Że Chip Zdarsky nie powinien pisać komiksów, udowodnił już Mrocznymi rządami, które można było podsumować słowami: może i fabuła tak wtórna, że aż ocierająca o plagiat, ale za to beznadziejnie wykonana i z tragicznie nakreślonymi postaciami. No i było tam coś jeszcze – strasznie naiwna, sztampowa strona polityczna. I ta jest też tutaj, ale to, jak beznadziejnie ją wykonał Zdarsky, bije na głowę Dark Reign. I to mocno. Ja wiem, że Zdarsky chciał tu coś pokazać, przekazać, ale wszystko to utonęło w tak tragicznej sztampie, takim infantylizmie – także wykonania – że z zażenowania łzawią oczy.
No ale jest jeszcze fabuła. A w zasadzie równie dobrze mogło jej nie być, tak jest tu niewiele treści, tak niewiele znaczenia, za to tak wiele nudy, sztampy, kiczu i sztywnego do bólu pisarstwa, w którym brak wszystkiego, co mogłoby sprawić, ze historia i postacie by ożyły. Wszystko tu jest papierowe, źle wykonane, nijakie… Długo można by wymieniać, ale po co. Jedyne, co w tym wszystkim niezłe, to wątek relacjami Valerii, ale i on tonie w tym wszystkim.
Wiele widziałem w swoim życiu beznadziejnych od strony przekazu czy polityki opowieści, ale od lat nie czytałem komiksu tak kiczowatego i infantylnego, tak łopatologicznego i sztampowego, a mogło być fajnie. No, ale to Zdarsky, więc nie mogło być wiele lepiej. Szkoda tylko, że jest tak źle.
Autor: WKP
